EnglishFrenchGermanGreekItalianRussianSpanishSwedish
  • PRISTUPAČNOST KROZ PRIMERE

Stepenice i stepeništa

Osobe u invalidskim kolicima, u nacelu, ne mogu koristiti stepeništa. Da bi im se, u slucajevima i na mjestima, na kojima iz raznih razloga nije moguce instalirati klasican lift povoljnih performansi, to omogucilo, konstruisane su posebne, preklopne lift-platforme manjih dimenzija, koje se krecu po šinama postavljenim umjesto jednog rukohvata.

One su namijenjene za upotrebu u individualnim spratnim kucama ili javnim zgradama u kojima promet osoba u invalidskim kolicima nije velik, a omogucavaju im samostalan odlazak s jedne na drugu etažu kuce u kojoj žive, odnosno objekta u kom uce ili rade.

Ako se izuzmu osobe korisnici invalidskih kolica, stepeništa upotrebljavaju sve ostale kategorije lica umanjenih tjelesnih sposobnosti. Zbog toga je, prilikom projektovanja, potrebno obratiti odgovarajucu pažnju na stepeništa, odnosno na njihovo odgovarajuce dimenzioniranje, dizajniranje i opremanje.

Širina dvokrakog stepeništa morala bi iznositi minimalno 260 cm, tj. svakog kraka pojedinacno 130 cm. Dužina podesta i medupodesta ne bi trebalo da bude manja od 130 cm.

Same stepenike treba profilisati i proracunati tako da ne stvaraju dodatne probleme teško pokretnim osobama. Dobro projektovani stepenici ne treba da imaju zakošene obraze, niti bi na njima smjelo biti ikakvih zubova. U protivnom, osobama sa povredama gležnjeva, koljena, kukova, osobama sa, na razne nacine, fiksiranim donjim ekstremitetima, protezama i štakama pricinjavace, narocito prilikom penjanja, mnogo poteškoca. Ako se stepenici, i pored svega, izvode zakošenih obraza, tada vrh obraza ne bi smio prelaziti preko svog podnožja za više od 2 cm.

Stepenice, takode, ne bi smjele biti ni suviše strme. Dobro proporcionisane, trebalo bi da imaju odnos visine i širine stepenika od maksimalno 17/29 cm, a njihov optimalan nagib bio bi kod odnosa 14/32 cm, pri cemu se radi o tzv. stepenicama blagog nagiba.

Na stepeništima bi trebalo koristiti rukohvate kakvi se upotrebljavaju i na kosinama. Trebalo bi da su postavljeni obostrano i na visini od 90 cm od prednjeg gornjeg ruba stepenika, da su prepušteni na podeste za minimalno 30 cm, i da posjeduju i nivo za djecu, niži od osnovnog za 25 cm i nešto manjeg profila (Ø=3 cm, umjesto Ø=4 cm). Sve navedeno veoma je važno zbog slijepih i slabovidecih osoba, kojima donji i gornji lomovi rukohvata, odnosno mala izbocenja ili udubljenja na njima, blago naglašeni prstenovi i slicni detalji najavljuju pocetak ili završetak krakova stepeništa, kao i zbog male djece kojoj rukohvati na uobicajenoj visini ne pružaju dovoljno siguran oslonac.

Zbog slabovidecih osoba bilo bi, takode, dobro da su stepenice obradene razlicitim svjetlosnim tonom ili kontrastnom bojom, u odnosu na okolne arhitektonske elemente (podest, hodnik, zidove, i slicno), i da je rub svakog stepenika naglašen bojom ili, još bolje, drugacijim materijalom.

Materijal od koga se stepenice izraduju ne smije biti klizav, a prije i poslije samih stepenica, zbog funkcije njihovog najavljivanja, trebalo bi da ima drugaciju strukturu ili površinsku obradu. Rub stepenika takode je poželjno obraditi protivkliznim materijalom.

Zbog starih i iznemoglih lica, trudnica i drugih kategorija osoba sa umanjenim tj el esni m sposobnostima bilo bi dobro, na svakom podestu i medupodestu, predvidjeti po jedno preklopno sjedište, namijenjeno njihovom odmoru. Ukoliko se, istovremeno, rade i liftplatforme, njih treba postaviti uz unutrašnji rukohvat, tj. uz ogledalo stepeništa, a i iz razloga, da se kroz sve etaže koje povezuju, rade u jednom neprekinutom potezu (vrata na podestima!).

© 2011 - 2013 TURIZAM ZA VAS I NAS. SVA PRAVA ZADRŽANA.

Izradio Web Genije