EnglishFrenchGermanGreekItalianRussianSpanishSwedish
  • PRISTUPAČNOST KROZ PRIMERE

Putevi prevazilaženja problema

Putevi prevazilaženja problemâ kretanja i komuniciranja, kao najizrazitijih, i razrješavanje drugih poteškocâ vezanih za nepokretne osobe, dugotrajni su i kompleksni. Svode se na to da se grupi nepokretnih osoba, kao i svim drugim grupama lica umanjenih tjelesnih sposobnosti, omoguci cjelovita psiho-fizicka rehabilitacija.

Rehabilitacija osoba umanjenih tjelesnih sposobnosti u svijetu se donedavno vršila, a u Bosni i Hercegovini još uvijek se vrši, samo sa medicinskog stanovišta, što je u osnovi pogrešno.

Savremena nauka dokazala je da, koliko god je za osobe umanjenih tjelesnih sposobnosti važna rehabilitacija u medicinskom smislu, isto toliko, ako ne i važnija, je njihova rehabilitacija u psihološkom pogledu. Ta vrsta rehabilitacije znatno je složenija i kompleksnija i nezaobilazno je interdisciplinarnog karaketra. U sebi sjedinjuje psihologiju, sociologiju, pravo, ekonomiju, arhitekturu, tehniku, umjetnost, kao i mnoge druge nauke i oblasti covjekovog djelovanja. Analogno ovome, svoj doprinos rehabilitaciji osoba umanjenih tjelesnih sposobnosti treba da daju lijecnici, psiholozi, sociolozi, pravnici, ekonomisti, arhitekti, dizajneri, inženjeri, umjetnici i mnogi drugi, a s ciljem da se te osobe ukljuce u društvo i sve njegove tokove kao ravnopravne u svakom pogledu. U tom slucaju, proces rehabilitacije ne bi bio samo medicinski tretman, koji se odvija u za to specijalizovanim ustanovama, koje se, sa sociološkog stanovišta posmatrano, bez obzira na nivo opremljenosti i luksuza mogu smatrati samo svojevrsnim getima, vec jedan od nacina normalnog življenja. Bio bi to proces u koji bi bile ukljucene sve strukture društva i koji ne bi bio vremenski ogranicen. Tako bi cijela zajednica bila rehabilitacioni centar, a proces rehabilitacije postao bi integralni dio društvene svakodnevice. Na tome se posebno insistira u zemljama, koje su u brizi za osobe umanjenih tjelesnih sposobnosti odmakle najdalje i u kojima je ovakav koncept dobrim dijelom vec realizovan (Švedska, Norveška, Njemacka, Francuska, itd.).

Zanimljivo je, i na ovom mjestu svakako potrebno naglasiti cinjenicu da društvo, pri tom, ne trpi ni u kom, a najmanje u ekonomskom pogledu. Odgovarajucim ispitivanjima ustanovljeno je da ljudi umanjenih tjelesnih sposobnosti na poslu koji obavljaju, ostvaruju mnogo, pa cak i do 10 puta (!) vecu produktivnost od normalnih radnika, koji poslove, na kojima tjelesno hendikepirani postižu nevjerovatno velike ucinke, zbog nezainteresiranosti i pomanjkanja potrebe za dokazivanjem, smatraju dosadnim i zamornim.

U arhitektonskom pogledu, koji je od najvece važnosti za mogucnost cjelovite integracije tjelesno nemocnih lica u društvo i sve njegove tokove, u pogledu uklanjanja arhitektonskih barijera, nije se mnogo ucinilo. Arhitekti nisu bili dovoljno upoznati sa problemom tjelesne nepokretljivosti, nisu u dovoljnoj mjeri poznavali nacin življenja nepokretnih i slabo pokretnih ljudi.

© 2011 - 2013 TURIZAM ZA VAS I NAS. SVA PRAVA ZADRŽANA.

Izradio Web Genije